Maandelijks archief: april 2018

Een geschikt zadel

Als een paard Spaans is, mag het van mij barok zijn. Smaken verschillen, maar ik hou ervan. Barokke paarden zijn namelijk wel rond maar níet log. Op de een of andere manier vind ik een barok paard zelfs elegant. Niet rank elegant zoals een kwpn-er, maar stoer elegant. En ik ben dol op stoer en dol op elegant.
Gemakkelijk om een barok rijpaard te hebben is het echter niet. Want als je wilt rijden heb je een zadel nodig, en alsof de zoektocht naar een geschikt zadel normaal gesproken al niet moeilijk is, is het met een heel rond paard nóg iets gecompliceerder. Ze zijn er, goed passende zadels voor barokke paarden, alleen moet je je in de materie verdiepen. En omdat het om specialere uitvoeringen gaat, moet je waarschijnlijk ook iets dieper in je buidel tasten.


Barokke Chief

Toen Chief in mijn leven kwam liet mijn huidige (overigens fantastische) zadelfitter Linda Walther mij meteen eerlijk weten dat er een dag zou komen dat mijn heerlijke Custom zadel niet meer zou passen op Chief. Als iele puppy kon het zadel nog naar zijn lijf worden aangepast, maar als hij zou uitgroeien naar de barokke tank die we vermoedden dat hij zou worden, zou het op een gegeven moment niet meer werken. Lees verder

Eerste Cavaletti training

Ik wilde al een tijdje heel graag met ‘de echte balkjes’ (die in de springtuin staan) trainen. De afwisseling leek me heel fijn voor Chief en zo zou hij meteen wat sterker worden. Op facebook had ik dus onder deze foto van een stalgenootje gezegd: “Dat wil ik ook graag met Chief!”

Dat wil ik ook graag met Chief!

Je denkt: “Wat let je?” Nou wat mij lette waren de hindernissen die óók in de springtuin staan. Als ik op de grond sta vind ik hindernissen eng, maar als ik ze om mij heen heb terwijl ik op een paard zit, poep ik in mijn broek van de spanning. Bang dat mijn paard er uit zichzelf over heen wil. Uiteráárd bleven de reacties van Facebook-vriendinnen op mijn opmerking niet uit. Opgejut door hen en omdat ik mezelf niet snel laat kennen, heb ik inderdaad met het stalgenootje afgesproken. Ik ken Chief niet anders dan dat hij super chill is. Daardoor kon ik wel wennen aan het idee dat wij samen de springtuin in zouden gaan. En met begeleiding! Dat moest goedkomen. Mijn zenuwachtigheid begon zelfs langzaam te verdwijnen, want met Chief samen kon ik die hindernissen om ons heen wel aan! Lees verder