Over mij

WIE ?!
Mijn naam is Priscilla Jourdan. Ik woon in Amsterdam samen met mijn man en onze Ragdoll. Op een paardensportcentrum in Aalsmeer staat mijn nieuwe jonge fantastisch mooie barokke paard. In deze blog kun je lezen wat ik allemaal met hem mee maak.

WAT ?!
Voordat ik mij in Amsterdam ging settelen heb ik Mode & Styling gestudeerd aan de Hogeschool voor de Kunsten. Het was een logische keuze, omdat ik al van jongs af aan een goed stylingsgevoel had. Andere eigenschappen die als mijn ‘second nature’ kunnen worden beschouwd zijn organiseren en plannen. Die kwaliteiten heb ik jarenlang kunnen uitoefenen in mijn baan als directiesecretaresse en personal assistant in het bedrijf van mijn man. Nu werk ik als zelfstandig ondernemer. Je kunt mij inhuren voor styling (interieur en kleding) en voor het produceren van evenementen.

Ik ben uitvoerend producent van Red Light Jazz, hét festival van allure in Amsterdam. Natuurlijk vind ik niets leuker dan mijn kwaliteiten toepassen in de paardenwereld. Paarden en paardrijden zijn namelijk mijn grootste passie en ik houd me het liefst dag en nacht bezig met alles wat daarmee te maken heeft. Daarom organiseer ik regelmatig clinics die met paarden of paardrijden te maken hebben.

WANNEER ?!
Van mijn eerste tot en met mijn twaalfde woonde ik in Duitsland waar we vlakbij een manege woonden. Toen ik 10 jaar was mocht ik net als mijn vriendinnetjes op paardrijden. Doodeng vond ik het om op zo’n enorm dier te stappen (nu realiseer ik me dat het toen nog maar een piepkleine pony was!). Echter, de hoge leren laarzen, de fluwelen cap, de leren handschoenen en het zweepje, hebben mijn angst doen vervagen. Het idee dat ik al die spulletjes aan mocht als ik op paardrijden zat… daarvoor zette ik mijn angst elke week (weliswaar met buikpijn) maar al te graag opzij; een styliste in de dop. Ik heb in Duitsland tot en met mijn 12e jaar paardrijles gehad.

Daarna heb ik het rond mijn 40e weer opgepakt in Amsterdam. Nadat mijn man jaar in en jaar uit heeft moeten aanhoren “dat ik zooo graag een paard wilde, echt vanaf de aaaallereerste keer dat ik als klein meisje op een paard stapte!”, bracht hij mij op een dag (toen hij het net iets te vaak had gehoord), naar een manege. Hij zei tegen de vrouw achter de balie: “Kun je haar zo snel mogelijk inplannen voor een paardrijles?” Geschrokken en overdonderd sloeg ik hun kordate conversatie gade. Daar had je het dan, eigen schuld! Ik was opgetogen, maar tegelijkertijd ook bang, (ik ook met mijn grote mond!), want de volgende dag zat ik op een paard!

Hierdoor heb ik het paardrijden wel weer opgepakt en dat is het beste dat me is overkomen.

Disclaimer

Op berichten op deze site kan worden gereageerd. De reacties dienen in begrijpelijk Nederlands te worden geschreven en moeten betrekking hebben op het stuk waarop wordt gereageerd. De inhoud van de reactie komt volledig en uitsluitend voor rekening van de reageerder. Een reactie kan worden ingekort, waarbij de essentie door onze redactie in acht wordt genomen. Een reactie wordt niet geplaatst of zal worden verwijderd als deze kenmerken vertoont van racisme, discriminatie, bedreigingen, schelden, spam, reclame of als deze seksueel van aard zijn of oproepen tot haat of geweld. Op- en aanmerkingen, suggesties, vragen en/of ideeën kunnen ook worden gestuurd via de contactpagina. 

Chief Quanah

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

+ 84 = 85

Contact

Verplicht *.

Uw informatie
Uw bericht
Bevestiging